HAYAT

—Hayat güzeldir çünkü onu Yaratan güzeldir... Hayatimiz ile beraber sahip olduğumuz her şey güzeldir, biz farklı görsek de yeterince bilmesek de...
—Hayat güzelliklerle dolu bir sürprizler serisidir, yaşanılan ser gibi görünse de ardında nice güzellikler gizlidir... Gözümüze güzel görünmese de bizim yararımıza güzeldir ama bunu ancak yaratılış sırrına ermiş insanlar görebilir...
—Görmek ise önce istemek ve istenilene inanmak ile gerçekleşir... Görmenin en güzeli kalp gözüyle olur, buda Yaratanın 'görmeyi' isteyenlere bir lütfüdür... Bazıları ise görmez ama görürcesine (kalbiyle) algılar, bazıları da 'görme' özürlüdür boşa bakar durur...
—Farz edelim ki her şeyini yitirmiş yapayalnız bir Kulsun ama bunca kayba rağmen isyan etmiyorsan, iste O zaman 'SEN' yaşıyorsun ve bir bütün olarak hayattasın demektir...
—Kişinin sahip olduğu çirkin veya kötü diye adlandırdığının ardında nice kazançlar vardır... Ve kazanç derken kim bilir her birimizin aklında farklı sözler, şekiller hayat bulur canlanır...
—Geleceği elbette en iyi bilen 'ilim' sıfatıyla Yaratanın TA kendisidir, Kulunu her şeyden önce, kişinin kendinden çok O' tanır ve ona da ancak bilmesi gerektiği kadarını bildirir...
—Ne demiş Esat Coşan hocamız; " Tanımam başka bir yol, en doğru yol bu YOL" Elbette ki Zorluklar aşılmadan kolaylık elde edilmez ve Kolay elde edileninde kıymeti olmaz...
—Kul Yaratanı seviyorsa ona teslim olup O'ndan gelene razı olmalıdır... En zengini, en güzeli kendisiymiş gibi 'hayatini' her zerresine kabullenip, şükürle iç içe ve huzurlu yaşamalıdır...
—Nimete isyan etmemek de bir şükürdür ki buda başka nimetlere yatırımdır... Oysa gözü doymayan Kul ne şükrünü bilir kanaatkârdır nede razı olup huzurludur...
—Düşünen akilli kişiler bilirler ki sebepsiz yaprak bile kımıldamaz ve dolayısıyla her şey Yaratanın izniyle gerçekleşir... Ve iş işten geçmeden kendine gelir çünkü isyanın kime faydası var ve nereye kadar?
—Ne demişler "Güzel düşünen güzel görür, güzel görende güzel yasar..." Bu 2x2=4 ettiği kadar basit ama yinede çok değerli ve yerinde bir sözdür...
—Hayat, kulun kendisinde olmasını istediği değil, ancak yasadığına şahit olduğu kadardır... Sahip olunana razı gelip mutlu olmak yerine neden nefse onca eziyet çile?
-"SEN başkasına imreneceğine, imrenilen kişi SEN ol" Kendinle barışık ol... Kendini sev ve "Örnek insan" sen ol... Bu sana da yeter çevrene de...
*Doğru olan her zaman güzeldir... Güzel olanda doğrudur ve Ruhtadır... O "Güzel RUH" da inancından taviz vermedikçe kişiyi Yaratanla kavuşturur...
Var olan her zerre değerlidir biz göremesekte... Hayat güzeldir ancak özgürce düşünebilene !! Kendi için değil de "sevgi" için yasayabilene!

S.h.k / 29.11.2009

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !